همگام با سردار شهید حسین گنجگاهی

شما را به بینش و همت والای شهدا که در قالب بیانشان و وصیتشان است، توصیه و توصیه می کنم

 وصیت نامه بنده گناهکار حسین گنجگاهی

بسم الله الرحمن الرحیم

پرستش و ستایش خدائی را سزاست که بازگشت جمیع خلایق و آخر کارها بسوی اوست. او را بر بزرگی و احسان و دلیل آشکار و افزونهای عطا و منتش سپاسگزاریم.

سپاسی که حق او را ادا کرده شکرش را بجا آورد و باعث افزونی بخشش او گردد.

سپاس خداوند مهربانی راست که هیچ کس مایوس از رحمت او نیست و نعمت او همگان را شامل است و از آمرزش او احدی نومید نبوده و پرستش او برای کسی سبب سرشکستگی نمی باشد و نعمت او زوال نمی پذیرد پس ای خدای کریم و مهربان "بار خدایا جان مرا نخستین چیز گرامی قرار ده که از اعضای من می گیری و اولین امانتی که از نعمتهای امانت گذاشته خود نزد من برمی گردانی. (نهج البلاغه)

و شهدا آنهایی که از "بیت" نفسانی و بیت ظلمانی هجرت کردند و از خود به خدا! صادقانه ،عاشقانه، بی  باکانه رسیدند یعنی به "موت مطلق" و اجرشان علی الله است و این است: وعده و لطف و عنایت خداوند تبارک و تعالی. و چه نیکو صراط است روشنی بخش و متعالی.

و اینک عزیزان شما را به عصاره مظاهر عالیه صفات اخلاق، بینش و همت والای شهدا که در قالب بیانشان و وصیتشان است ، توصیه و توصیه می کنم، خودم چیزی نداشتم سراسر عمرم معصیت بود. وصیت شهدا مایه ای از:  روح عمل، تزکیه نفس و آنگاه سیر الی الله و لقاء رب است. بیان آنان همه از لطافت روح است از توکل، صبر، ایثار، عشق، محبت، خدمت، از اعتقادات ناب مسئولیت خیز اسلام است. از شناخت خدا و بس. از رضای اوست و بس. و از عشق به او و محبت و بس. وصیت آنان بر حفظ اسلام و انقلاب و امام است. وصیت آنان برابر دعاست به جان روح تعالی. رهبر ملکوتی استاد الهی، (امام خمینی)

پس ای عزیزان چنگ زنید به انوار قدسیه خداوند در زمین و آن به یقین جز نبوت (قرآن)، امامت (احادیث) واولی امر و پیام شهدا نیست.

گو اینکه در جامعه ما باز افراد فرومایه و منافق و ناآگاه یا به اصطلاح کلمات ناتررالیستی،اگزتیا سیالسمی، ایده الیستی و... انتخاب صراط مستقیم شهدا را مسخره می کنند و به پیام آنان عمل نمی کنند نمی دانند که شهدا از نور الهی و سرچشمه حیات روح افزا و جان سوز اسلام و در راه تحکیم جمهوری اسلامی، ایمان، ایثار، شجاعت وشهامت و شرف انسانی خود را به خداوند تبارک و تعالی نشان دادند و سعادت اخروی را پذیرا شدند. و این جز وعده خدا نیست. هم برای شهدا و هم بر منافقان پست که دوزخ و عذاب الهی جزا و پاداش آنان است.

عزیزان بر شما باد تقوی و عشق به خدا توکل و صبر و ازهمه مهمتر حفظ دست آوردهای الهی و انسانی انقلاب! بکوشید اندیشه تان ، عملتان، گفتارتان جز رضای خدا و رسولش و همسو با رسالت انقلاب نباشد.

اگر نشد در ضلالت هستید و گرنه شامل رحمت حق تعالی شدید.

شما به وظیفه شرعی خود عمل کنید هی نگوئید فلانی چرا؟! فلانی چرا؟ وظیفه شرعی و عرفی تو در چنین مقطعی ایجاب می کند به هر نحو از آنجا با اسلام به اسلام و انقلاب خدمت کنید حال به صورت ایثار جان، مال و اندیشه و فکر و...

برادران مسئول، بر شما باد آیه مبارکه " وقفوهم انه مسئولون" اصل بر تلاش است نه امر و نهی هدف بر خدمت است نه طلب قدرت، اصل بر ساده زیستن و زندگی علی وار است نه زر اندوزی و رفاه طلبی و تجمل پرستی نه اینست که شما وارثان خون شهدا هستید و قدری اندیشه کنید. و همین است شهید پرور. چنانکه خدمت می کنید افزونتر خدمت کنید.

و اما خانوده گرامی شما را وصیت می کنم به:

تداوم رسالت راه شهدا، به الهیت انقلاب و جمهوری اسلامی به نفس سبحانی امام خمینی (روحی له الفداء) به خدمت و ایثار به تقوی و مظاهر نیکو و اخلاق حمیده و ساده زیستی به دعا در همه حالات بر جان امام امت ، پیروزی رزمندگان آزادی اسراء و طلب مغفرت از درگاه ربوبی پروردگار بر من گنه کار .

زحمت قبول فرمائید به همه فامیل و آشنایان بگوئید: بخاطر رضای خداوند حرکت کنند. و به روحانیت، وارثان انبیاء و معلمان اخلاق خدمت کنند و به خانواده معظم شهدا با کمال احترام کرامت بکنند. ازهمه طلب حلیت کرده و از خداوند تبارک و تعالی مغفرت را آرزو داریم. "و غفرالله لی و لکم اللهم احملنی علی عفوک و لا تحملنی علی عدلک."

حسین گنجگاهی

27/6/64

 

 

 

غواصان بی ادعا

قبل از شروع عملیات والفجر 8 زمان انتخاب نیروهای غواص برای اینکه تعداد نیروها را کم کنیم شروع به سخنرانی کردیم اعلام شد: عملیات سختی در پیش داریم کسی حق نامه نوشتن و تلفن کردن ندارد و تا یک سال نباید به جایی بروید.

 بعد از صحبتهای طولانی درباره مشکل بودن عملیات منتظر کم شدن تعداد شدیم ولی از بین 2 هزار نفر کسی تکان نخورد. گفتیم همه وصیت نامه بنویسند. 2 هزار نفر آماده شهادت بودند و وصیت نامه ها شان را به ما دادند.

مجبور شدیم 800 نفر افراد کم سن و سال را از بین جمع جدا کنیم. بقیه را در روز چند بار در هوای سرد زمستانی داخل آب زیر صفر درجه آموزش غواصی می دادیم و امیدوار بودیم عده ای هم در اثر این فشار و سختی کار گروه را ترک کنند.ولی بازهم کم نمی شدند.

 یک شب کنار آتش نزدیک آب ایستاده بودم همه نیروها لخت زیر آب سرد تمرین می کردند اولین نفر که می خواست به طرف آتش بیاید به محض دیدن من فورا تو آب پرید. رفتم او را گرفتم. آوردم خودش را گرم کند بر عکس انتظار نزدیک آتش که رسید دستایش را در پشتش قائم کرد با اصرار من دستش را جلوی آتش گرفت دیدم تمام پوست دستش از شدت سرما سیاه و کبود شده است. رزمنده ای با سن کم و لاغرا ندامی بود. شروع کرد به گریه کردن و با التماس گفت: "شما را به خدا مرا از گروه غواصی حذف نکنید"

با اینکه سایر قسمتهای بدنش کبود شده بود آن شب آن قدر ناله و التماس کرد تا راضی شدم در آنجا بماند.

خاطره از: سردار اصانلو فرمانده قرارگاه عاشورا