به مناسبت سالگرد شهادت چمران (مدیر عالی جبهه های نبرد)
خدایا من غم و درد را به دوستی گرفتم و خود را به آغوش درد و شکنجه انداختم و قلب خود را برای پذیرش دردها و غم های ستمدیدگان باز کردم .من شکست و ناامیدی را و فقر و تنهایی را اساس زندگی خود قرار دادم تا دیگر از هیچ چیز و هیچ کس انتظاری و وحشتی نداشته باشم...
خدایا به من توفیق ده که جزء اولین شهدای گلگون کفن تو به خاک و خون خویش بغلتم و جان خود را به تو تسلیم کنم. به من اجازه ده که هرچه زودتر پروانه وار خود را در پرتو عشق تو بسوزانم. خوش دارم که هر چه زودتر از این دنیا رخت بر بندم و در محضر عدل تو حاضر شده به لقای تو واصل گردم...
خدایا،من از دردها و رنجه شکوه نمی کنم، از بار مشکلات نمی ترسم، از زیبایی های طبیعت که همه تجلیات ذات بی همتای تواند خسته و سیر نشده ام ولی صبرم به دیدار تو تمام شده و حوصله ام سر رفته است. تار و پود قلبم به مهر تو سرشته شده، قلبم به عشق تو می تپد و برای دیدار تو بی تابم.
بخشی از نیایش های شهید دکتر مصطفی چمران
در این چند صباحی که از عمرم باقیست دوست دارم از شما شهدا و یاران با وفایتان بنویسم از شمایی که تا آخر عمر شرمنده تان هستم یاریم کنید .