سلام
بر پدرم که با تمام وجود به تو عشق می ورزم و بر قامت جاویدانه و تاریخی
ات افتخار می کنم.
پدرم! ای اسوه ایمان، مصداق بارز مقاومت و کشته عشق، اکنون من و هزاران
فرزند شهید دیگر به عزمتان به رزمتان به سلحشوریتان و زهدتان و ایثارتان
افتخار می کنیم.
پدرم، اگر زمانی من خردسال بوده و تنها به دنبال محبت پدرانه حیران و
سرگردان بودم اکنون آن را جبران یافته دیده و احساس محبت از سیمای ملکوتی
تان مرا سیراب می کند.
امروز آثار مردانگی تو را در ورقهای تاریخ می بینیم
پدرم، اگر دیروز من عکس تو را در دیوارهای منزل محقرمان جستجو می کردم
امروز آثار شجاعت و مردانگی تان را در ورقهای تاریخ به وضوح می بینیم.
پدرم، اگر من دیروز فقط به تو فکر می کردم، امروز به فردا فکر می کنم،
فرادیکه باید بدست من و امثال من باید ساخته شود.
امروز من با بصیرت تمام می بینم که باید پرچمدار و پیام رسان تو باشم
امروز من احساس می کنم که رسالت تو را باید به دنیای بعد از تو ابلاغ
نمایم.
امروز از عمق جان احساس می کنم که عصر و زمانه کنونی به عنصر انتخابی شما
که همانا شهادت بود و ایثار، بیشتر از زمان دیگر نیازمند است. اما در این
راه من و ماها شاید زود خسته و درمانده شویم، شاید ما عزم راسخ و قوی و
محکم شمار را نداشته باشیم، شاید فریب عوام فریبان را بخوریم، شاید رنجور
از زمانه خود کنج عذلت را انتخاب نمائیم.
ولی نه ما یقین داریم که سایه سار شما همواره بر سر ماست ما از شما قوت
قلب می گیریم و خون شما همواره مدد رسان ما خواهد بود. چون ما می بینیم، هر
وقت سایه غم و فراموشی بر جامعه افکنده می شود پیکرهایی از شهداء پرستو
وار به طیران در می آیند و غم و اندوه و فراموشی را مانند باران سیل آسا از
چهره ها و افکار می زدایند.
پدرم اکنون می خواهم به غیر از پیمان دوران کودکی که با هم داشتیم و قرار
بود هر وقت دلم تنگ شد و به یاد تو افتادم به خوابم بیایی و دست نوازش بر
سرم بکشی و قلب کوچکم را آرامش بخشی، اکنون یک پیمان و عهدی دیگر با تو
ببندم و آن این است که تو در روز محشر شفیع من باشی و من در این دنیا پیام
رسان تو.
در این چند صباحی که از عمرم باقیست دوست دارم از شما شهدا و یاران با وفایتان بنویسم از شمایی که تا آخر عمر شرمنده تان هستم یاریم کنید .